Megalit
Według starej legendy na początku czasów na Ziemię spadła gwiazda, przywożąc ze sobą istoty żywe podobne do ludzi, lecz z oczami, w których odbijało się niebo. Powiedziały, że ich lud nazywa się Ma'ya, i że światło będzie potrzebowało miliardów lat, by dotrzeć do ich domu.
Uczyły ludzi wszystkiego, co same wiedziały: patrzeć na niebo nie tylko oczami, ale i rozumem, dostrzegać cykle planet, oddech gwiazd, drogę galaktyk.
Z biegiem czasu ich krew zmieszała się z ziemską, ciała postarzały się, a ich oddech rozpłynął się w dżungli. Ludzie czcili ich jak bogów, wznosili świątynie na ich cześć, starając się zachować o nich pamięć dla potomnych.
Minęły miliardy lat, słońce niemal zgasło. Cywilizacja ludzka odeszła ku gwiazdom. Statek badawczy Ma'ya na odległej planecie odnalazł artefakt. Napis na nim sporządzony był w ich ojczystym języku - i głosił: "niebo".
Uczyły ludzi wszystkiego, co same wiedziały: patrzeć na niebo nie tylko oczami, ale i rozumem, dostrzegać cykle planet, oddech gwiazd, drogę galaktyk.
Z biegiem czasu ich krew zmieszała się z ziemską, ciała postarzały się, a ich oddech rozpłynął się w dżungli. Ludzie czcili ich jak bogów, wznosili świątynie na ich cześć, starając się zachować o nich pamięć dla potomnych.
Minęły miliardy lat, słońce niemal zgasło. Cywilizacja ludzka odeszła ku gwiazdom. Statek badawczy Ma'ya na odległej planecie odnalazł artefakt. Napis na nim sporządzony był w ich ojczystym języku - i głosił: "niebo".