მეგალიტი

ძველი ლეგენდის თანახმად, დროის გარიჟრაჟზე ვარსკვლავი დაეცა დედამიწაზე, მოიყვანა რა ცოცხალი არსებები, რომლებიც ადამიანებს ჰგავდნენ, მაგრამ თვალებში ცა ირეკლებოდათ. მათ ამბობდნენ, რომ მათი ხალხი მა'ია ეწოდებოდა და სინათლეს მათ სახლამდე მიღწევას მილიარდობით წელი დასჭირდებოდა.
მათ ადამიანებს ყველაფერი ასწავლეს, რაც თავად იცოდნენ: ცის ყურება არა მხოლოდ თვალებით, არამედ გონებითაც, პლანეტების ციკლების, ვარსკვლავების სუნთქვის, გალაქტიკების გზის ხილვა.
დროთა განმავლობაში მათი სისხლი დედამიწის სისხლთან შეერია, მათი სხეულები დაბერდა და მათი სუნთქვა ჯუნგლებში გაიფანტა. ადამიანები მათ ღმერთებად სცემდნენ თაყვანს, მათ პატივსაცემად ტაძრები ააგეს და შეეცადნენ მათი ხსოვნა შთამომავლებისთვის შეენარჩუნებინათ.
მილიარდობით წელი გავიდა, მზე თითქმის ჩაქრა. ადამიანის ცივილიზაცია ვარსკვლავებზე გავიდა. მა'ია-ს კვლევით გემს შორეულ პლანეტაზე არტეფაქტი აღმოაჩინა. მასზე წარწერა მათ მშობლიურ ენაზე იყო დაწერილი - ეწერა "ცა".