ძველი სიმართლე ამბობს: „რათა ხელახლა დაიბადო, ჯერ უნდა მოკვდე.
ნებისმიერი სისტემა საჭიროებს შეჯახებებს განვითარებისთვის. ფიზიკა მათ არ განიხილავს, როგორც ტრაგედიებს, არამედ, როგორც ინფორმაციის გაცვლის წერტილებს. ნებისმიერი მოვლენა უბრალოდ ენერგიის მოულოდნელი გაცვლაა, რომელიც სისტემას აიძულებს უფრო სწრაფად შეიცვალოს.
როცა შეჯახების შემდეგ შიგნით ქაოსი მძვინვარებს, ფიზიკა ამას ინტეგრაციის პერიოდს უწოდებს. სისტემა ამუშავებს მიღებულ იმპულსს. მას სჭირდება დრო, რათა ეს უზარმაზარი ენერგია თავის ყველა შინაგან დონეზე გაანაწილოს. ეს არც გზის დასასრულია და არც სტაგნაცია — ეს აუცილებელი პაუზაა, რათა სტრუქტურა უფრო რთული გახდეს.
საბოლოოდ, ყველა ენერგია გარდაიქმნება და სამყაროს უბრუნდება. საგანი არ ქრება; ის განვითარების ახალ საფეხურზე გადადის — ანუ იწყებს გარემოს აქტიური ჩამოყალიბებას, იზიარებს მოპოვებულ გამოცდილებას და სულ უფრო თვალსაჩინო ხდება სამყაროს ტილოზე.